24 -11-‘03

Hoi Meissie,

We moeten een ander slotje op het traphekje maken!

Je kunt hem open maken.

Je gaat met je vingers door de spijlen en duwt het lipje omhoog en

trekt hem aan de kant en” hopla” je staat op de trap!!

En dat is natuurlijk veel te gevaarlijk!

Je kunt wel naar boven, maar je wilt nog wel eens gaan “zitten” en dan

val je naar beneden en dat moet niet gebeuren.

Als je het probeert dan trek je ook echt zo’n ontdeugend gezicht. Het straalt er af!!

Je probeert het ook aan de bovenkant en dat is natuurlijk helemaal

niet goed.Je kunt de trap nog niet aflopen. Je gaat zitten en dan moet

ik jou hand vasthouden terwijl jij de leuning vasthoudt en zo gaan we

dan naar beneden.

Maar je vader heeft er een “tijdelijke oplossing” voor gevonden.

Hij heeft een haakje door de gaatjes van het slotje gedaan zodat je

hem niet meer omhoog kunt doen.

Dat moet even zo blijven totdat we een nieuw slot hebben.

We zijn op dit moment naar je geboorte video aan het kijken.

Wat was je ook een scheetje hé!!

Tom ook trouwens!! Wat een POEPIES!! Allemaal!

Wat een haar had je ook!

Pikzwart was het en héél veel! Echt prachtig.

Nu ben je blond. Is ook mooi hoor maar wel heel anders.

Stom hé dat dat zo veranderd naar mate je ouder wordt.

Maar wat hebben wij toch een stel mooie kinderen.

Wat anderen ook mogen zeggen maar ik hou van jullie!!

Het is wel grappig om je zelf ook weer te zien.

Ik had heel kort haar en papa ……ja, die is eigenlijk niet echt

veranderd.

Ja, toch wel…. Hij heeft minder haar gekregen. (hihi )

Hij scheert z’n haar nu zelf met een tondeuse.

Het wordt met de dag korter maar het staat wel mooi vind ik.

Je praat ook meer nu.

Je begint zelfs met drie woord zinnetjes nu.

Bijvoorbeeld: “papa tijd ees” (papa kijk eens)

Goed hé!! Ik ben zo trots op je!!

Het gaat ineens heel snel allemaal.

Op school vragen ze me ook elke keer of ik al wat gehoord heb of je nu

mag komen of niet.Dat vind ik wel heel fijn.

Ze leven echt met ons mee.

Als ik dan zeg dat we pas wat over 3 weken wat horen vinden ze dat ook nog wel lang.Het is fijn om te horen dat de mensen er over nadenken.

Zo kwamen er bijvoorbeeld een aantal moeders naar me toe om te

zeggen dat er een programma op tv kwam over “ouders van kinderen

met down en het onderwijs”. Het houdt ze wel bezig.

Iedereen vond het ons optreden in hart van nederland ook heel mooi.

Positief vonden ze het.Ik werd zelfs herkend in de winkel van de week.

Komt er zo maar een wildvreemd iemand op je af die je herkent van de

tv.Maar het is ook heel leuk hoor!! Want mensen beginnen zo een

gesprek met je over jou of over Down Syndroom in het algemeen.

En dat is goed want zo word het meer bespreekbaar.

Ook vond iedereen jou een schatje op de tv.

Zoals je lachte naar de camera en hoe je de microfoon vast had

We kijken er elke dag wel een keer naar. Jij ook en als je je zelf dan

ziet of mij, papa of Tom dan word je helemaal enthousiast.

Moniek ( PPG ) is er ook nog geweest

Ze heeft even samen met jou met de pop gespeeld.

Je gaat heel goed vooruit.

Eigenlijk gaat het een beetje vanzelf de laatste tijd.

Natuurlijk “oefenen” we wel maar meer tijdens het spelen.

Niet meer zo op gezette tijden.

En dat deden we eigenlijk altijd wel maar ik deed ook op vaste dagen

echt gerichte oefeningen.

Moniek heeft ook nog even naar de video gekeken want ze had het

nog niet gezien.

Ze was er heel enthousiast over.

Je stond er mooi op en we hadden het goed verwoord vond ze.

Het is ook heel mooi.

We kijken er iedere dag wel even naar.

Moniek komt in het nieuwe jaar pas weer want mama heeft het zo

druk en dan is er nog de Sinterklaas en Kerst natuurlijk.

Ik ben benieuwd hoe je op die Sinterklaas gaat reageren zaterdag.

Het word je eerste “bewuste” sinterklaas feest.

Het wordt vast en is vast héél spannend.

Marijke met Moniek

vervolg vierde jaar.....